Najlepszy powód, by żyć

Najlepszy powód, by żyć
Premiera już 27 września 2017 roku

Szanuj prawa autorskie!!!

Nie kopiuj! Jeśli chcesz posłużyć się recenzją, zapytaj o zgodę! Informuję, że wszystkie recenzje opublikowane na tym blogu są mojego autorstwa, a jeżeli cytuję czyjeś słowa, pojawia się o tym informacja. Nie wyrażam zgody na kopiowanie recenzji i umieszczenie ich na innych stronach, za wyjątkiem cytatów, czyli niewielkich fragmentów. Oczekuję też, że cytujący wskaże autora oraz link do całej wypowiedzi.

czwartek, 4 kwietnia 2013

Różne punkty widzenia




Autor: Karolina Wilczyńska
Tytuł: Ta druga
Gatunek: Literatura współczesna polska
Forma: Powieść
Wydawnictwo Replika
Rok wydania 2011


Karolina Wilczyńska jest autorką powieści Performens, Ta druga i Anielski kokon oraz opowiadań, publikowanych w antologiach. W 2011 roku Ta druga została nagrodzona w Ogólnopolskim Konkursie Świat Kobiety, organizowanym przez Wydawnictwo Replika i bardzo szybko trafiła na listę bestsellerów wydawnictwa. Mnie do lektury zachęciła przede wszystkim tematyka powieści oraz ciekawość, jak zostanie pokazany odwiecznie znany problem relacji między teściową a synową.

Główną bohaterką Tej drugiej jest Lena, która za cel życiowy postawiła sobie bycie inną niż teściowa, Joanna. Prowadzi w nią zimną wojnę, mającą udowodnić, że jest lepszą żoną, gospodynią, matką, opiekunką i kobietą. Tylko miłość do męża, Tomasza, powstrzymuje ją przed wykrzyczeniem złości, chociaż nie jestem pewna czy właśnie wylanie wszystkich żalów nie spowodowałoby oczyszczenia atmosfery i wyjaśnienia nieporozumień. Bohaterka utrzymuje z teściową stosunki, które można nazwać poprawnymi, ale najchętniej wyrzuciłaby ją z życia swojej rodziny. Jest zachłanna, pragnie mieć na wyłączność miłość męża oraz córki, dlatego w Joannie, która potrzebuje pomocy i opieki, widzi rywalkę. Chciałaby, żeby teściowa traktowała ją jak własne dziecko, gdyż nigdy nie zaznała matczynej miłości, dlatego wszelką krytykę odbiera bardzo osobiście, czuje się odrzucona, nieakceptowana, wciąż poddawana ocenie. Niespodziewane odkrycie rodzinnego sekretu oraz poznanie myśli teściowej diametralnie zmienia sposób myślenia Leny. Czy porozumienie między kobietami, które pozornie dzieli wszystko, a łączy jedynie miłość do Tomasza, jest możliwe? Po odpowiedź zapraszam do lektury książki Ta druga.

Pierwszoosobowa narracja powieści pozwala czytelnikowi poznać Lenę „od podszewki”. Prowadzone przez nią rozważania są bardzo subiektywne i szczere. Bohaterka odsłania przed czytelnikiem lęki, pragnienia, żale. Opowiadając o wydarzeniach ze swojego życia, pokazuje, jak niewiedza oraz niewłaściwe interpretowanie pewnych zachowań, zacierają rzeczywisty obraz świata i wpływają na ocenę zachowań drugiego człowieka. Lena demonizuje teściową, wszystkie jej poczynania uznając za złe, nie dostrzega w nich dobrej woli, miłości. Uznaje ją za złą matkę, a przecież kocha Tomasza właśnie za to, na jakiego mężczyznę został wychowany. Bo on jest dobrym człowiekiem, wspaniałym ojcem i mężem. Bohaterka to wie, ale nie dopuszcza do siebie myśli, że to znienawidzona teściowa wpoiła mu wartości moralne i nauczyła, co w życiu tak naprawdę się liczy. Czasem miałam wrażenie, że Lena zwyczajnie nie chce dojść do porozumienia z matką męża, specjalnie pielęgnuje w sobie żal, magazynuje negatywne uczucia, nie chce spojrzeć na nią obiektywnie, szuka pretekstów, żeby jej nie lubić. Niezwykle mnie taka postawa irytowała, gdyż o takiej teściowej jak Joanna marzy na pewno wiele kobiet. Podoba mi się jednak sama konstrukcja postaci Leny. Nie jest ona ideałem, a im bardziej do niego dąży, tym staje się żałośniejsza. Czasami mówiłam w myślach: wyluzuj, dziewczyno, bo oszalejesz. Właśnie dzięki temu, że bohaterka popełnia błędy, myli się w ocenie osób i sytuacji, jest ludzka, bliska czytelnikowi, taka normalna. Irytuje, wkurza, ale też daje się lubić, gdyż jest kobietą refleksyjną, potrafiącą kochać i chcącą naprawiać błędy.

Opowiadając o powieści Ta druga, należy wspomnieć też o samej budowie fabuły. Akcja dzieje się na kilku płaszczyznach czasowych. Pierwsza, czyli „tu i teraz” Leny rozgrywa się wokół dramatu, jakim jest zatrucie lekami przez Joannę, a więc w atmosferze szpitala oraz oczekiwania na dobre lub złe wieści. Kolejne płaszczyzny to wspomnienia Leny z dzieciństwa, młodości, pierwszych lat małżeństwa. Bohaterka przypomina sobie najważniejsze chwile życia, te bolesne, smutne, ale też radosne, pełne szczęścia i beztroski. Czytelnik poznaje Lenę jako sierotę, spragnioną miłości, niewierzącą w siebie, ale ambitną. I chyba tylko dlatego nie może ocenić jej od razu jako złej, wyrachowanej czy podłej. Zresztą, Wilczyńska nie pozwala na jednoznaczne zaszufladkowanie żadnej z postaci. Błędy popełniają wszyscy bohaterowie, przez co są na wskroś ludzcy, pełni zrozumiałych dla czytelnika emocji.

Lekturę powieści Ta druga polecam przede wszystkim żonom i teściowym, w celu zrewidowanie swoich zachowań oraz nabrania obiektywizmu w ocenie rzeczywistości. Myślę jednak, że powieść przypadnie do gustu również mężom. Może dzięki niej łatwiej im będzie zrozumieć pewne zachowania żon i matek oraz znaleźć rozwiązanie konfliktów. Czasami nie trzeba dużo, żeby dojść do porozumienia. Wystarczy szczera rozmowa.

Inne tego autora:
Anielski kokon
Performens

4 komentarze:

  1. Wprawdzie nie mam teściowej, ale zaciekawiłaś mnie swoją recenzją, więc postaram się poszukać tej książki. Ludzcy bohaterowie, rodzinny sekret to mnie przyciąga :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Cieszę się, że zaciekawiłam. Bohaterowie się bardzo prawdziwi, jakbym ich znała i codziennie spotykała.

      Usuń
  2. Właśnie czytam tą książkę i mam bardzo podobne odczucia jej dotyczące. Aneta

    OdpowiedzUsuń

Pozostaw po sobie ślad :)

Obserwuj w Google+

Najchętniej zaglądacie :)