Najlepszy powód, by żyć

Najlepszy powód, by żyć
Premiera już 27 września 2017 roku

Szanuj prawa autorskie!!!

Nie kopiuj! Jeśli chcesz posłużyć się recenzją, zapytaj o zgodę! Informuję, że wszystkie recenzje opublikowane na tym blogu są mojego autorstwa, a jeżeli cytuję czyjeś słowa, pojawia się o tym informacja. Nie wyrażam zgody na kopiowanie recenzji i umieszczenie ich na innych stronach, za wyjątkiem cytatów, czyli niewielkich fragmentów. Oczekuję też, że cytujący wskaże autora oraz link do całej wypowiedzi.

wtorek, 28 lipca 2015

Uporać się z przeszłością... "Córka Czarownicy" Anny Klejzerowicz

Autor: Anna Klejzerowicz
Tytuł: Córka Czarownicy
Gatunek: Literatura współczesna polska
Forma: Powieść
Wydawnictwo: Prószyński Media
Rok wydania: 2013
Ilość stron: 312
Format książki: Papier, e-book
Moja ocena: 7/10


Córka Czarownicy jest kontynuacją historii rozpoczętej przez Annę Klejzerowicz w Czarownicy. Fabuła jednak została skonstruowana tak, że zrozumie ją również czytelnik nieznający pierwszej części. Nie ma jednak zbędnego streszczania tego, co było, są jedynie małe, wyjaśniające (przypominające) dygresje.

Małgosia, studentka weterynarii, przyjeżdża na wakacje do przybranych rodziców. Jest radosna, pełna energii, zdawać by się mogło, że zastraszone, niemówiące dziecko z Czarownicy zniknęło. To jednak tylko pozory. Po kilku dniach pobytu na wsi, bohaterka nagle zaczyna się dziwnie zachowywać. Znika jej radość, na jej miejscu pojawiają się nocne koszmary, widocznie złe samopoczucie, nerwowość. Niespodziewana zmiana budzi niepokój najbliższych Małgosi, czyli przybranych rodziców Ady i Michała oraz Damiana, zakochanego w niej przyjaciela z dzieciństwa.

Jaki sekret nosi w sercu Małgosia? Odpowiedź na to pytanie znajdziecie w powieści Córka Czarownicy. Mogę zdradzić jedynie tyle, że wiąże się on z nierozwiązaną zagadką morderstwa sprzed lat. Poza ową tajemnicą Anna Klejzerowicz opisała w powieści kilka naprawdę ciekawych wątków. Przede wszystkim czytelnik może obserwować, jak wygląda życie Ady i Michała, bohaterów nieco zafiksowanych, z silnymi osobowościami, pozornie bardzo się różniących, ale chcących i potrafiących dzielić ze sobą radości i problemy dnia codziennego. W powieści pojawia się troska, która ma różne oblicza: cierpliwe czekanie i bycie obok (Ada), chęć poznania prawdy natychmiast (Michał), rozważne działanie i czuwanie (Damian).

Zaakcentować należy też rolę zwierząt w Córce Czarownicy. Czworonożni bohaterowie są tak samo ważni jak ludzie. Mają charaktery, osobowości, uczucia. Bez nich powieść byłaby nijaka, pozbawiona ciepła, uroku, ale też wzruszeń. Autorka posiada niezwykłą wręcz umiejętność opowiadania o zwierzętach, wplatania ich do fabuły, czynienia ważnymi, niezbędnymi. Bardzo mnie to ujęło, bo sama nie wyobrażam sobie życia bez czworonożnych przyjaciół.


Córka Czarownicy to lekka, sympatyczna w odbiorze, chociaż poruszająca trudne tematy powieść obyczajowo-psychologiczna z motywem zbrodni z przeszłości. Zapewni miłe spędzenie czasu, wzruszy, zaciekawi. Czy zostawi coś po sobie? To już zależy od czytelniczej wrażliwości.

1 komentarz:

  1. Czytałam tylko I i trzeci tom , ten jakoś ominęłam, ale pewnie nadrobię.

    OdpowiedzUsuń

Pozostaw po sobie ślad :)

Obserwuj w Google+

Najchętniej zaglądacie :)